|
|
 |
|
|
 Le Violon Rouge (Το Κόκκινο Βιολί) - Francοis Girard
Αν μη τι άλλο πρόκειται για μια από αυτές τις ταινίες, που σε συνεπαίρνουν με την ευφυϊα που τις διακρίνει. Πρόκειται για μια πολύ μεγάλη παραγωγή, που καλύπτει περίπου 400 χρόνια ιστορίας, μέσα από το παραμύθι (ή μήπως ιστορία;) ενός βιολιού. Ο σκηνοθέτης παντρεύει με μαεστρία διαφορετικές εποχές, κάνει πολύ εύστοχες συνδέσεις, δημιουργεί το ψηφιδωτό του σήμερα χρησιμοποιώντας ψηφίδες του παρελθόντος. Το αποτέλεσμα είναι γοητευτικό. Είναι σαν ένα παζλ, που αποτελείται από πολύ συγκεκριμένα κομμάτια, τα οποία στο τέλος ενώνονται δημιουργώντας ένα σχεδόν τέλειο αποτέλεσμα. Αλλά αυτό δεν μπορεί να το κάνει ο καθένας (νομίζω). Η σκηνοθεσία, το μοντάζ δημιουργούν ένα τόσο συνεκτικό αποτέλεσμα που αποτελεί σεμινάριο για τέτοιου είδους σκηνοθετικές προσπάθειες.
Ας κοιτάξουμε λίγο την ιστορία: Στο μακρινό 1683, στην Κρεμόνα της Ιταλίας, ο κατασκευαστής βιολιών Νίκολο Μπουσότι φτιάχνει ένα υπέροχο, σχεδόν τέλειο, βιολί αφιερωμένο στον γιό του, που θα φέρει στον κόσμο η αγαπημένη γυναίκα του, ¶ννα. Όμως ο τοκετός είναι δύσκολος και τόσο εκείνη όσο και το παιδί πεθαίνουν. Ο Νίκολο, όμως, ολοκληρώνει το τέλειο αυτό βιολί και το βάφει κόκκινο. Η αφετηρία της ιστορίας του κόκκινου βιολιού, που δεν θα ολοκληρωθεί, παρά μόνο με το τέλος της ταινίας, βρίσκεται κάπου εδώ. Μια κατάρα κυνηγάει το βιολί και τους κατόχους του. Η συνέχεια επί της οθόνης..
Ο σκηνοθέτης, νομίζω αξίζει τα περισσότερα, από κάθε άλλο, εύσημα για την ιστορία που στήνει. Τα φλας μπακ, δεν μπερδεύουν καθόλου, αντίθετα δένουν άμεσα. Οι χαρακτήρες είναι απόλυτα τραγικοί, μελαγχολικοί, σαν να ξεπετάχτηκαν από αρχαία ελληνική τραγωδία. Αλλά ποιος μπορεί να μην ενθουσιαστεί με το πως ο Girard αναπαριστά τις διάφορες εποχές, σε διαφορετικούς γεωγραφικούς χώρους. Ή με το πως δένει την ιστορία τόσο συνεκτικά.
Αλλά οι αρετές της ταινίας δεν σταματούν εδώ. Ερμηνείες, από ικανοποιητικές, μέχρι πάρα πολύ καλές (παρατηρήστε το μικρούλι Christoph Koncz, o Kaspar της ταινίας). Ο Samuel Jackson και η Greta Scacchi, είναι ίσως τα πιο δυνατά-εμπορικά ονόματα της ταινίας, αλλά σίγουρα άλλοι είναι αυτοί που με εντυπωσίασαν. Και αν σταθούμε στη φωτογραφία της ταινίας, πάλι μόνο καλά λόγια μπορούμε να πούμε, αφού ο φακός αποτυπώνει υπέροχα διαφορετικές εποχές, κουλτούρες, χώρες. Για να μην μιλήσουμε για την μελαγχολική, αριστουργηματική μουσική, ως επί των πλείστων δημιούργημα εγχόρδων και κύριως βιολιού.
Είναι μερικές ταινίες που όταν τις βλέπεις νιώθεις την ανάγκη να πεις σε όσο περισσότερους γίνεται, ότι πρόκειται για αριστουργήματα. Μια τέτοια περίπτωση είναι και η εν λόγω ταινία. Γι αυτό σας συστήνω ανεπιφύλακτα, την επόμενη φορά που θα επισκεφτείτε το dvd club σας, να το ζητήσετε. Καλή προβολή! EnJoy!!
Γιώργος Κ.
Δεν επιτρέπεται η αποστολή σχολίων για τους μη εγγεγραμμένους επισκέπτες.
Εγγραφή! |
|
|
|
| Διαφημίσεις |
|
|
|
|
|
|
|
|
προσθήκη στα αγαπημένα
κάντε μας αρχική σελίδα
