|
|
 |
|
|
 Arcade fire – Funeral
Είναι γεγονός ότι ο Καναδάς για πολλούς και διάφορους λόγους αποτελεί το μουσικό επίκεντρο των 00’s. Τόσες πολλές και ποιοτικές μπάντες από μια χωρά συνιστούν στο ότι στην πάλαι ποτέ αποικία των ¶γγλων συντελείται μια σκηνή ιδιαίτερα στο χώρο της ανεξάρτητης δισκογραφικής μουσικής βιομηχανίας. Είναι γνωστή άλλωστε η κρατική συμβολή σε αυτό το γεγονός τη στιγμή που πέρα από χρηματοδοτήσεις προς εγχώριους μουσικούς, η κυβέρνηση του Καναδά φροντίζει να στηρίζει την εγχώρια μουσική παραγωγή σε επίπεδο ηχογραφήσεων. Λέγεται μάλιστα ότι πάνω από το μισό των Καναδών μουσικών έχουν δεχτεί επιχορηγήσεις είτε με τη μορφή κάλυψης των εξόδων της ηχογράφησης ( συνήθως παραχωρείται η πρόσβαση σε στούντιο που ανήκουν στην ίδια την Κυβέρνηση) είτε ακόμα με τη χρηματοδότηση φεστιβάλ προβολής ντόπιων καλλιτεχνών.
Τι ονόματα έχει βγάλει η Καναδέζικη ανεξάρτητη μουσική σκηνή ; Χμμμ….Arcade fire, Organ, The New Pornographers, Unicorns, The Dears, Kid Koala, Lesbians On Ecstasy και Godspeed You Black Emperor είναι μερικά μόνο από τα πιο γνωστά και χαρακτηριστικά ονόματα. Υποθέτω πάντως ότι είναι και στη νοοτροπία των Καναδών να παράγουν εναλλακτική μουσική μιας και αν θες είναι περισσότερο εκλεπτυσμένοι από τους νότιους γείτονες τους ( όσοι έχουν πάει Μόντρεαλ και στην ευρύτερη περιοχή του Κεμπέκ μας ενημερώνουν ότι εκεί κυριαρχεί η γαλλική κουλτούρα, ενώ σε αγγλόφωνες περιοχές του Καναδά κυριαρχεί η αντίστοιχη βρετανική ) και λιγότερο snob από τους κατοίκους του Ηνωμένου Βασιλείου.
Ας έρθουμε λοιπόν στην περίπτωση των εκ Μόντρεαλ ορμώμενων Arcade fire. Χμ Μόντρεαλ ; Τι Μόντρεαλ ; Όλα ξεκίνησαν από το Τέξας από πού κατάγεται ο ιδρυτής, βασικός συνθέτης και τραγουδιστής τους Win Butler. Αφού υποθέτω ότι είδε κι απόειδε στη νότια πολιτεία των Ηνωμένων Πολιτειών μετακόμισε κάπως πιο βόρεια και συγκεκριμένα στη μεγαλύτερη πόλη του Κεμπέκ το Μόντρεαλ όπου γνωρίστηκε με τη Régine Chassagne Αϊτινής καταγωγής αφενός μέλλουσα γυναίκα του αφετέρου με την οποία σχηματίσανε και τη δημιουργική μουσική φωτιά που φέρει το όνομα Arcade fire. Τα υπόλοιπα μέλη είναι ο μικρούλης αδερφός του Win, Will Butler, o Richard Parry, o Tim Kingsbury και η Sarah Neufeld. Τέλος να σημειωθεί ότι στα drums στο Funeral έπαιξε ο Howard Bilerman o οποίος όμως ασχολείται πλέον με άλλα μουσικά projects και έχει αντικατασταθεί από τον Jeremy Gara. Να σημειωθεί πως όλα τα μέλη των Arcade fire συμπεριλαμβανομένων και των Win και Regine συμμετείχαν σε άλλα μουσικά projects ( και αν δε με απατάει η μνήμη μου συμμετέχουν κάποια από τα τωρινά μέλη των Arcade σε διαφορετικά μουσικά σχήματα).
Το 2004 υποθέτω για τους Αrcade fire ήταν μια απίστευτη χρονιά μιας και όλα τα μουσικά περιοδικά και τα αντίστοιχα sites εναλλακτικής μουσικής τους αποθέωσαν. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο ίδιος ο Win avaφέρει ότι έγιναν αρκετά γνωστοί μετά την αναφορά της δουλειάς τους από το γνωστό site Pitchfork Media. Εκτός των άλλων η μπάντα έτυχε της αποδοχής διάσημων μουσικών όπως ο David Bowie o οποίος εκτός του ότι παρακολούθησε μια συναυλία του συγκροτήματος στο πλαίσιο της Αμερικάνικης περιοδείας τους δήλωσε κατενθουσιασμένος από τo μουσικό ιδίωμα τους. Η Καναδέζικη μπάντα άλλωστε χαρακτηρίζεται από την πολύ μεγάλη ένταση που βγάζουν τα live τους πράγμα που όπως οι ίδιοι δηλώνουν τους αναγκάζει να μην περιοδεύουν για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα μιας και δε θα άντεχαν σωματικά να ξεκουρδίζονται κάθε βράδυ επί σκηνής.
Τι γίνεται όμως μουσικά ; Ακούγοντας κανείς το Funeral, του οποίου ο τίτλος εμπνεύστηκε από το θάνατο συγγενικών προσώπων των μελών του συγκροτήματος, συνειδητοποιεί κανείς ότι οι Arcade fire είναι στην ουσία ένα rock συγκρότημα με πολύ πλούσιο ήχο που εμπλουτίζεται από βιολιά και ακορντεόν ( και γι αυτό ο συγγραφέας αυτού του άρθρου τους αγαπάει πολυυυυ), στίχους άλλοτε οργισμένους και επαναστατικούς( Rebellion (lies)) άλλοτε ειρωνικούς και σαρκαστικά απαισιόδοξους (Νeighborhoud #2 (power out)) και ορισμένες φορές αθεράπευτα ρομαντικούς ( Neighborhoud #1(Tunnels) ). Τέλος ο τρόπος που τραγουδάνε άλλοτε ο Win, και άλλοτε η Resigne ξεκινάει από αγχωτικός και καταλήγει σπαρακτικά συναισθηματικός.
Δε πρόκειται να αναφερθώ σε κάθε κομμάτι του Funeral ξεχωριστά γιατί το σύνολο έχει την ουσιαστική μαγεία. Απλά η προσωπική μου εκτίμηση για το συγκεκριμένο δίσκο είναι η εξής: Αν με ρώταγε κάποιος τι βρίσκω στους Αrcade fire θα του έλεγα ότι ποτέ δε με έκαναν να τους ακούω πρωί μεσημέρι βράδυ. Από την άλλη δεν πέρασε ούτε μια ημέρα από τα τέλη του 2004 που να μην άκουσα αυτό το δίσκο έστω και μια φορά. Είναι υποχθόνια δύναμη τελικά αυτοί οι Arcade fire. Είναι pop συγκρότημα με βρώμικες κιθάρες και βιολιά που τρεμοπαίζουν έτοιμα να κατασπαράξουν τον ανίδεο ακροατή. Δεν είναι σα το μέλι που σε όλους θα αρέσει ούτε πικροί σαν το πιπέρι που στους περισσότερους θα προκαλέσουν αλλεργία ( κάπως έτσι νομίζω τους χαρακτήρισε και ο Bowie). Δεν είναι ούτε πορώτικοι, ούτε χαλαροί και σίγουρα δεν είναι αδιάφοροι σε κανένα. Εκεί μάλλον βρίσκεται η μαγεία τους. Πάνω από όλα έχουν μια μουσική νοοτροπία που τους αναγκάζει να αμσφιβητούν την τυποποίηση της αισθητικής του ροκ δηλώνοντας πως δεν είναι ανάγκη να κυκλοφορούν όλη την ημέρα με ένα τσιγάρο στο ένα τους χέρι και ένα ποτό στο άλλο για να αποδείξουν ότι αποτελούν με αυτό τον τρόπο κομμάτι αυτού του μουσικού ιδιώματος. Ίσως γι αυτό το λόγο οι ίδιοι με τη μουσική τους να ανήκουν στη συνομοταξία των μουσικών που επιδιώκουν μέρα με τη μέρα να χτίσουν γέφυρες που θα ενώνουν το ροκ και την κλασσική μουσική. Παρόλο το attitude που έχουν τόσο μουσικά όσο και σαν άνθρωποι ειδικότερα o Win Butler είναι ένας τύπος με φοβερή αίσθηση του χιούμορ έχοντας στο ενεργητικό του ουκ ολίγες συνεντεύξεις στις οποίες πετάει ξεκαρδιστικές ατάκες. Ελπίζουμε κάποτε να τους δούμε live και στη χώρα μας ( ναι πως ). Και μη ξεχνάτε Sleeping is Giving In No matter What the time is.
¶χρηστη πληροφορία Νο 1: Το Power out γράφτηκε από τον Win για τις συνεχόμενες διακοπές ρεύματος που έκανε πριν από πολλά χρόνια η υπηρεσία ηλεκτρισμού του Μόντρεαλ o οποίος όμως δεν τις βίωσε ποτέ μιας και ζούσε στο Τέξας εκείνη την περίοδο αλλά του περιγράφηκαν ενδελεχέστατα από την Resigne.
Σίγουρα όχι άχρηστη πληροφορία Νο 2: o παππούς των αδερφών Butler είναι ο επονομαζόμενος «Βασιλιάς της Κιθάρας» Alvino Rey και κυρίως μετά την κηδεία του αποφάσισαν να ονομάσουν το LP τους Funeral όπως προαναφέρθηκε.
Όχι τόσο άχρηστη πληροφορία Νο 3: Εκτός από το Funeral προσπαθήστε να βρείτε ( να ψωνίσετε ρε τεμπέληδες ) το Νeighborhoud EP που περιέχει κομματάρες όπως το Old Flame.
Nίκος Μ.
Δεν επιτρέπεται η αποστολή σχολίων για τους μη εγγεγραμμένους επισκέπτες.
Εγγραφή! |
|
|
|
| Σχετικά άρθρα |
|
|
|
|
|
|
|
|
προσθήκη στα αγαπημένα
κάντε μας αρχική σελίδα
