|
|
 |
|
|
 Antony and the Johnsons στο Θέατρο Βράχων (4/7/06) HOT
Η ανησυχία μου μήπως κάτι πάει στραβά και αυτή τη φορά είχε πιάσει κόκκινο. Η βροχή και γενικότερα η κακοκαιρία των τελευταίων ημέρων, η οποία οδήγησε άλλωστε και στην αναβολή της συναυλίας την Κυριακή 2/7 όπως είχε αρχικά οριστεί, είχε υποχωρήσει αμυδρά μέχρι να ξεκινήσει η συναυλία. Με το κεφάλι σηκωμένο στον ουρανό παρακολουθούσα τα σύννεφα ελπίζοντας να απομακρυνθούν…και απομακρύνθηκαν…και η συναυλία έμοιαζε να μην μπορεί να αναβληθεί/διακοπεί/ακυρωθεί για κανένα λόγο! Βέβαια, το ότι θα είχε κρύο ομολογώ πως δεν το είχα υπολογίσει!
 Με καθυστέρηση ενός τετάρτου(κάθε λεπτό του οποίου λειτουργούσε αρνητικά για τη συναυλία του Devendra Banhart στο Underworld, διευρύνοντας το άγχος μας για το αν θα προλάβουμε και αυτή τη συναυλία) ανέβηκε στη σκηνή η Joan As Police Woman. Η Joan παίζοντας πιάνο και κιθάρα άλλοτε μόνη της και άλλοτε με τη συνοδεία μπάσου και διακριτικών ρυθμών στα ντραμς τράβηξε την προσοχή όλου του συγκεντρωμένου κοινού, το οποίο χειροκροτούσε θερμά με το τέλος του κάθε τραγουδιού. Η Joan As Police Woman, η οποία στο παρελθόν έχει συνεργαστεί και περιοδεύσει με σπουδαίους καλλιτέχνες όπως o Rufus Wainwright, η Beth Orton αλλά και ως μουσικός του Antony δεν ήταν ένα κοινό support. Παίζοντας τα Feed The Light, We Don’t Own It και άλλα τραγούδια από το δίσκο της Real Life και όχι μόνο, σε ένα εξαιρετικό σαρανταπεντάλεπτο σετ, έκλεψε τις εντυπώσεις. Δυστυχώς η βιασύνη μου να προλάβω τον Devendra μετά το τέλος τη συναυλίας, δεν με βοήθησε να επιλέξω με προσοχή τα cd’s που υπήρχαν στο merchandising τα οποία υπήρχαν προς διάθεση, με αποτέλεσμα να ασχοληθώ μονάχα με τα του Antony. Δύο προτάσεις μένουν για τη Joan. Πρώτον ο δίσκος της αξίζει σίγουρα μια θέση στη δισκοθήκη μας(προσωπικά θα φροντίσω να αποκτήσει τη θέση αυτή μέσα στην ερχόμενη εβδομάδα). Δεύτερον όποτε ξανακούσουμε για συναυλία της Joan επί ελληνικού εδάφους ή αν τυχαίνει να βρισκόμαστε στο εξωτερικό και να παίζει κάπου σίγουρα να την προτιμήσουμε από οποιαδήποτε άλλη πρόταση για βραδινή έξοδο.
Δέκα λεπτά πριν τις έντεκα η μεγάλη στιγμή της βραδιάς(ή μήπως να τολμήσω να πω του καλοκαιριού; Ας πούμε μια από της μεγαλύτερες στιγμές του καλοκαιριού εν τέλει) είχε φθάσει. Ο Antony Hegarty μία από τις σπουδαιότερες φωνές της εποχής μας, είχε λάβει τη θέση του πίσω από το πιάνο…”Ι’m very happy, so please hit me, I’m very very happy so please hurt me”…o Antony είχε ξεκινήσει με το Cripple And The Starfish από τον πρώτο του δίσκο. Η μαγεία που εκπέμπει αυτός ο άνθρωπος, έγινε αισθητή από την πρώτη στιγμή. Τι με ενδιαφέρει αν είναι αμφιφυλόφιλος ή ομοφυλόφιλος; Δεν με αφορά! Δεν αποτελεί κριτήριο για την ικανότητα του ως μουσικό αυτό. Ο Antony έχει αισθήματα και ανησυχίες, και η μουσική είναι ο μοναδικός τρόπος έκφρασης αυτού του ανθρώπου, όπως άλλωστε και ο ίδιος μας είπε. Αδιαφορώντας λοιπόν για τις σεξουαλικές του προτιμήσεις, όπως και οι υπόλοιποι δύο χιλιάδες που βρέθηκαν στο Θέατρο Βράχων θαύμασα την εξέχουσα αυτή προσωπικότητα. Οι Antony And The Johnsons έπαιξαν τα River Of Sorrow από το δίσκο Antony And The Johnsons, τα Man Is The Baby, For Today I Am A Boy, My Lady Story, Hope There’s Someone από το δίσκο I’m A Bird Now και μερικά ακόμα όπως το The Lake, ποίημα του Edgar Poe, και το The Guests με τους στίχους του Leonard Cohen. Η συναυλία έκλεισε με το Twillight στο encore το οποίο πραγματοποιήθηκε έπειτα από θερμή παράκληση όλων των παρευρισκόμενων(χειροκροτήματα κτλ κτλ). Βγάζουμε το καπέλο στη διοργανώτρια εταιρία Astra που μας έδωσε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε ένα όνομα τόσο μεγάλου βελληνικούς όπως ο Antony και μάλιστα πάνω στην κορυφαία στιγμή της μέχρι τώρα καριέρας του. Η συναυλία τελείωσε, κάνουμε μια βόλτα στο merchandising όπως είπαμε και τρέχουμε να βρούμε ταξί…προλαβαίνουμε δεν προλαβαίνουμε τη συναυλία του Devenda…στην πραγματικότητα προλαβαίνουμε αν και έχουμε χάσει περίπου είκοσι λεπτά…περισσότερα για τη συναυλία του Devendra Banhart εδώ.
Υ.Γ. 1 Επειδή είμαι κλασσικός γκρινιάρης ας πω και τα παράπονα μου. Πρώτον, δεν συμφώνησα καθόλου με την πρόταση του Antony να είναι όλοι καθιστοί. Δεύτερον, από τη στιγμή που έπρεπε να είμαστε καθιστοί ας μην υπήρχαν καθίσματα στην αρένα και ας ερχόταν η σκηνή ακριβώς κάτω από την εξέδρα όπως είχε συμβεί σε συναυλία του Ιωαννίδη στον ίδιο χώρο. Τρίτον, θεωρώ απαράδεκτο το ότι έπρεπε να φωνάξει το κοινό και να συμφωνήσει και ο Anony μέχρι να ρυθμιστεί έτσι ο φωτισμός έτσι ώστε να μην ενοχλεί το κοινό(για την ακρίβεια δεν μπορούσαμε να δούμε καθόλου τον Antony από την αρχή της συναυλίας μέχρι και το τρίτο-τέταρτο τραγούδι). Για όσα ειπώθηκαν για Antony-Devendra δυστυχώς δεν γνωρίζω ακριβώς την αλήθεια και δεν οφείλει να φέρω άποψη βασισμένη σε υποθέσεις.
Υ.Γ.2…το εισιτήριο ήταν κάπως ακριβό.
Setlist(μη ολοκληρωμένο):
Cripple And The Starfish
Man Is The Baby
River Of Sorrow
For Today I Am A Boy
The Lake(ποίημα του Poe)
Fistful Of Love
You’re my Sister
The Guests
My Lady Story
Hope There’s Someone
Twillight(encore)
Προσέλευση του κόσμου: περίπου 2000 άτομα
Διάρκεια(κατά προσέγγιση):
Joan As Police Woman: 45 λεπτά
Antony and the Johnsons: 1 ώρα και 20 λεπτά
Ηχος: καλός, καθαρός, αν εξαιρέσεις τα σφυρίγματα λόγω αέρα
|
|
 |
|
| Σχετικά άρθρα |
|
|
|
|
|
|
|
|
προσθήκη στα αγαπημένα
κάντε μας αρχική σελίδα
