|
|
 |
|
|
 Depeche Mode στο Terra Vibe (1/8/06) HOT
Ήταν χειμώνας όταν προγραμμάτιζα τον συνδυασμό των ερχόμενων καλοκαιρινών διακοπών με μία συναυλία των Depeche Mode σε κάποια ευρωπαϊκή πόλη...
Τότε ήρθε η ανακοίνωση σύμφωνα με την οποία η αγαπημένη μου μπάντα θα εμφανιζόταν ζωντανά στην Ελλάδα την πρώτη μέρα του Αυγούστου, στα πλαίσια της Playing The Angel Tour! Και η ημέρα αυτή ήρθε…και κρεμασμένο ανάποδα να μας έβαζαν να παρακολουθήσω τη συναυλία αυτή, θα δεχόμουν ασυζητητί!
 Η προπόνηση είχε ξεκινήσει σχεδόν δύο ημέρες πριν. Επανάληψη σε όλα τα τραγούδια να βρω ποιους στίχους έχω ξεχάσει, να σιγουρευτώ ότι θα ξέρω αν όχι όλα την συντριπτική πλειοψηφία των τραγουδιών, να μπω όπως και να έχει στο vibe της συναυλίας πριν αυτή ξεκινήσει! Άλλωστε δεν έχει και πολλές φορές την ευκαιρία να δει κανείς τους Depeche Mode στην Ελλάδα(αυτή μόλις η τρίτη επίσκεψή τους στη χώρα μας σε σχεδόν 30 χρόνια πορείας).
Με ακρίβεια ελβετικού ρολογιού οι Shiller ανέβηκαν στη σκηνή στις 6.30 όπως ακριβώς ήταν προγραμματισμένο, ζεσταίνοντας για τα καλά το κοινό! Ζεσταίνοντας; Θέλεις να πεις ότι το μόνο που κατάφεραν να κάνουν οι Shiller είναι warm up; Δυστυχώς ναι! Πολύ καλύτερα από το να έπαιζαν μουσική τα ηχεία του terra vibe, αλλά καθόλου εντυπωσιακό το show των Γερμανών, οι οποίοι απλά απέσπασαν δυνατό χειροκρότημα μόνο μετά των τέλος των εκπληκτικών Leben…I Feel You και Dream Of You τα οποία ερμήνευσε ο τραγουδιστής των Wolfsheim, Peter Heppner!
Τεράστιες μπάλες γνωστής εταιρίας κινητής τηλεφωνίας διασκέδασαν το κοινό λίγο πριν ξεκινήσει το συγκρότημα-απογοήτευση της βραδιάς, Raveonettes! Μία ώρα ήταν αρκετή ώστε να αποδείξουν ότι η επιτυχία του Love In A Trashcan ήταν τυχαία. Υποτονικοί, ακίνητοι, δίχως την παραμικρή ενέργεια δημιούργησαν μόνο αρνητικές εντυπώσεις, απογοητεύοντας όσους περίμεναν ότι θα ζήσουν έστω και για λίγα λεπτά στιγμές Rock n’ Roll. Έμειναν στη σκηνή για περίπου μία ώρα παίζοντας μεταξύ άλλων τα Love In A Trashcan και That Great Love Sound.
 Ο χρόνος είχε αρχίσει να κυλά αντίστροφα. Λίγο πριν οι Depeche Mode ανεβούν στη σκηνή συνειδητοποίησα ότι μέσα στην αγωνία μου είχα κοιτάξει την ώρα πάνω από είκοσι φορές σε διάστημα τριάντα λεπτών! Τα φώτα έκλεισαν, ουρλιαχτά κάθε είδους ακούστηκαν από το συγκεντρωμένο κοινό, intro από τα ηχεία και οι Martin Gore, Dave Gahan, Andrew Fletcher και δύο μουσικοί ακόμα βρίσκονται πάνω στη σκηνή…ξεκινόντας τη συναυλία με το A Pain That I’m Used To από τον τελευταίο τους δίσκο. Οι αντιδράσεις του κοινού, ανάλογες με αυτές που θα φανταζόταν ότι θα συναντούσε σε μία συναυλία των Depeche, έδιναν το κάτι παραπάνω στα πρώτα αυτά λεπτά της συναυλίας, και όπως αποδείχτηκε γίνονταν ακόμα εντονότερες όσο προχωρούσε η ώρα. A Question Of Time και 18.000 κόσμος άρχισε να χοροπηδάει σαν τρελός. Suffer Well, Precious και John The Revelator από το Playing The Angel, απερίγραπτες μπορούν να χαρακτηριστούν οι σκηνές κατά τη διάρκεια των Walking In My Shoes, Stripped(εδώ έχεις αρχίσει να νιώθεις ότι δεν γλυτώνεις το εγκεφαλικό), Behind The Weel και I Feel You(εδώ παρουσιάζονται τα πρώτα συμπτώματα του εγκεφαλικού που λέγαμε). Εκστασιασμένο το κοινό τα δίνει όλα στα World In My Eyes, Personal Jesus και Enjoy The Silence (έχω την εντύπωση ότι σε αυτό το σημείο αν κατέβαινε ο Gahan και μας ζήταγε σαν χάρη να του χαρίσουμε τα σπίτια μας, θα το κάναμε…χμμμ καλά ίσως να είμαι λιγάκι υπερβολικός αλλά είναι πραγματικά δύσκολο να καταλάβει κανείς το πώς αντιδρούσε το κάθε άτομο μεμονωμένο στο άκουσμα έστω και μίας νότας οποιουδήποτε τραγουδιού) και η συναυλία σταματά προσωρινά μέσα σε ένα από τα πιο άμεσα και δυνατά “We want more” που έχω ακούσει ποτέ. Και φυσικά οι Depeche δεν θα μπορούσαν να μην δώσουν more…
Ο Gore τραγούδησε μόνο με τη συνοδεία πιάνου το Shake The Disease σε μία εκτέλεση διαφορετική από ότι έχουμε συνηθίσει(έχω την εντύπωση ότι δεν το είχαν πει σε κάποια από τις προηγούμενες συναυλίες τους). Και ήρθε η ώρα του εγκεφαλικού που λέγαμε λίγο πιο πάνω. Ο Gore λέει “This one is…Photographic” και για πότε μετακινήθηκα αρκετά μέτρα πιο πέρα δεν το κατάλαβα! Βροχή ευτυχίας στην καρδιά όλων και βροχή νερού στα γεμάτα πλατιά χαμόγελα κεφάλια μας, από τα νερά που άρχισαν να πετουν σχεδόν ταυτόχρονα όλοι στον αέρα(νερά χωρίς τις συσκευασίες τους, χωρίς μπουκάλια δηλαδή) δημιουργούσαν ένα καταπληκτικό σκηνικό. Tελευταίο τραγούδι της βραδιάς, όπως σε κάθε συναυλία της Playing The Angel Tour, ήταν το Never Let Me Down Again. “We are flying high, we’re watching the world pass us by, never want to come down, never want to put my feet back down on the ground”…
 Εν ολίγης, οι Depeche Mode ορεξάτοι όσο ποτέ άλλοτε στην Ελλάδα, έδωσαν την καλύτερη συναυλία τους επί ελληνικού εδάφους και μία από τις καλύτερες συναυλίες που έχουν γίνει ποτέ στη χώρα μας. Τυχεροί όσοι βρέθηκαν εκεί, πιο τυχεροί όσοι θα έχουν και το cd live in Athens στα χέρια τους σε λίγο καιρό(για κακή μου τύχη επέλεξα να μην αγοράσω τα δικαιώματα εκείνη τη στιγμή), και όσοι δεν κατάφεραν να βρεθούν στο terra vibe, αν ποτέ τους δωθεί η ευκαιρία να δουν οπουδήποτε τους Depeche Mode, ας τη δεχτούν ως δώρο…
Τελευταίο άρθρο αν δεν κάνω λάθος για τη φετινή περίοδο, μιας και θα ξεκουραστούμε και εμείς για λίγες μέρες μέσα στον Αύγουστο, κλείνω με ένα τραγούδι που δεν ακούσαμε χτες…Καλό καλοκαίρι σε όλους…enjoy
…the grabbing hands grab all they can
all for themselves, after all
the grabbing hands grab all they can
all for themselves, after all
it's a competitive world
everything counts in large amounts…
Προσέλευση του κόσμου: 18.000 άτομα
Διάρκεια(κατά προσέγγιση):
Shiller: 1 ώρα
Raveonettes: 1 ώρα
Depeche Mode: 1 ώρα και 40 λεπτά
Ηχος: Εξαιρετικά καθαρός κατά τη διάρκεια των Shiller και Depeche Mode, μέτριος στους Raveonettes.
Setlist
Intro
A Pain That I'm Used To
A Question Of Time
Suffer Well
Precious
Walking In My Shoes
Stripped
Home
It Doesn't Matter Two
In Your Room
Jon The Revelator
I Feel You
Behind The Wheel
World In My Eyes
Personal Jesus
Enjoy The Silence
Shake The Disease(encore)
Photographic(encore)
Never Let Me Down(encore)
|
|
 |
|
| Σχετικά άρθρα |
|
|
|
|
|
|
|
|
προσθήκη στα αγαπημένα
κάντε μας αρχική σελίδα
