|
|
 |
|
|
 Gagarin Open Air Festival – Σαδίκης, Παυλίδης, Διάφανα Κρίνα, Last Drive, Αγγελάκας στο Γήπεδο Baseball (6/7/07)
Ας δοκιμάσουμε να αποδώσουμε την ημέρα με τα μεγαλύτερα ελληνικά συγκροτήματα συγκεντρωμένα σε μια σκηνή.
Δυστυχώς λόγο υποχρεώσεων και κίνησης(Παρασκευή απόγευμα στην παραλιακή και περίμενα να μην έχει κίνηση;) αργήσαμε να φτάσουμε στο Γήπεδο Baseball και νομίζαμε σύμφωνα με το timetable ότι θα χάναμε τα δύο πρώτα σχήματα( Ντίνος Σαδίκης και Παύλος Παυλίδης). Περπατώντας από το παρκινγκ(άνετο και μεγάλης χωρητικότητας) στην είσοδο και στα 2-3 check-points συνειδητοποιήσαμε με χαρά ότι ακούγαμε το τέλος του live του κύριου Σαδίκη (όπως και τον αποκάλεσε ο Αγγελάκας αργότερα όταν τον κάλεσε στην σκηνή να ερμηνεύσουν μαζί κομμάτια).
Μέχρι να βγει το επόμενο act στην σκηνή επεξεργαστήκαμε τον χώρο, ο οποίος ήτανε άκρως συμπαθητικός. Άνετη αρένα με χώμα και ξερό γρασίδι για να κάτσεις και να χορέψεις. Πολλές κερκίδες για να παρακολουθήσεις άνετος την σκηνή απολαμβάνοντας το ποτό σου από τα πολλά bar σε όλο το κτίσμα(τουλάχιστον 3 στις κερκίδες και άλλα τόσα στην αρένα). Γενικά έμεινα απολύτως ικανοποιημένη από την εγκατάσταση και την διοργάνωση.
enjoypaulidis.jpg "gagarinopenair2")
Κατά τις 8 βγήκε στην σκηνή ο Παύλος Παυλίδης με τους B-Movies, ελαφρός πιο γερασμένος και αρκετά πιο μαυρισμένος από ότι τον θυμόμουνα. Άρχισε το σετ του με το «Άλλη μια μέρα» αλλά μετά ακολούθησε ένα μικρό διάλειμμα γιατί είχανε πρόβλημα ήχου με τα πλήκτρα. Αφού ξεπεράστηκε η αναποδιά συνέχισε με τραγούδια από τον προσωπικό του δίσκο καθώς και μερικά από την καριέρα του στα Ξύλινα Σπαθιά (Στοιχειωμένο Σπίτι, Η μικρή μας πολιτεία, Δεν είμαι από δω, Αερικό, Αρχίζω και θυμάμαι, Megaman, Αφού λοιπόν ξεχάστηκα κτλ.). Το γεγονός ότι έπαιζε ενώ ακόμα δεν είχε πέσει ο ήλιος και ακόμα η αρένα δεν είχε γεμίσει δεν βοήθησε στην ατμόσφαιρα του live, αλλά αυτό δεν φάνηκε να πτοεί το κοινό που χόρευε, χοροπηδούσε και τραγουδούσε. Μετά από μια ώρα έκλεισε το σετ με τους Θεριστές και οι φαν του ζητούσαν κι άλλα τραγούδια όπως τον Βροχοποιό.
Μετά από ένα εικοσάλεπτο και πλέον με την κάλυψη της νύχτας ανέβηκαν στην σκηνή τα Διάφανα Κρίνα και ο αέρας μύρισε αλλιώτικα. Παίξανε ένα ορχηστρικό κομμάτι από το «Ο γύρος της μέρας σε ογδόντα κόσμους» για εισαγωγή και ο Ανεστόπουλος εμφανίστηκε στο μικρόφωνο, το οποίο το χρησιμοποίησε αρκετά καθόλη την διάρκεια του live για να κάνει δηλώσεις του στυλ: «Δεν είμαστε GOTHIC-A», «Ένα μπράβο στα άτομα που διοργάνωσαν αυτή την βραδιά, που θα την λέτε στα εγγόνια σας όσοι από σας γονιμοποιήσουν», enjoy krina.jpg "gagarinopenair2") «Αυτό το τραγούδι θα πάει στην επόμενη Eurovision(μιλώντας για το «θα πεθαίνω στο πλάι σου»)», «Να μην γίνουμε μπάτσοι του εαυτού μας», «Ακολουθεί η μεγαλύτερη μπάντα αυτού του γαμημένου πλανήτη, οι Last Drive» κτλ. Στην αρχή του live η φωνή του έμοιαζε να πνίγεται μέσα στην ένταση των drums και τις κιθάρες, ευτυχώς αργότερα έφτιαξε. Το σετ τους δεν περιλάμβανε μπαλάντες αλλά κομμάτια από όλη την δισκογραφία τους που είναι πιο δυναμικά για να γουστάρουν και να πωρώνονται οι φαν τους(Ζωή δικιά μου, Κλόουν την Τετάρτη την Κυριακή νεκρός, Ό,τι απόμεινε απ' την ευτυχία, Διάφανα Κρίνα, Σαν Ξένος). Ήξερα ότι δεν θα άκουγα πολλά κομμάτια από τις πρώτες δουλειές τους που άκουγα στο γυμνάσιο(όπως το αγαπημένο Justerline ή Αυτό το τραγούδι δεν είναι για σένα) αλλά με αποζημιώσανε με το κλείσιμο παίζοντας τον «Μπλέ χειμώνα». Το κύριο παράπονό μου ήτανε τα φωτορυθμικά στην σκοτεινή σκηνή που αναβοσβήνανε διαρκώς σε σημείο να τείνει να σου προκαλέσει επιληψία.
Πλέον είχαμε αρχίσει να κουραζόμαστε και αποφασίσαμε να περιοδεύσουμε, κακή ιδέα στα διαλείμματα μεταξύ των performance, γιατί όλοι τότε θα πάνε στο ταμείο να πάρουν κουπόνια για φαί και ποτό, όλοι τότε θα πάνε τουαλέτα, με αποτέλεσμα να περιμένεις σε ουρές.
11 παρά είχανε ανέβει οι Last Drive και ενώ τους θυμάμαι από πριν διαλυθούν δεν είχα ενδιαφερθεί ιδιαίτερα με το reunion τους. Δοκιμάσαμε να τους δούμε από τις κερκίδες αλλά ο ήχος δεν μας ικανοποιούσε και ξανακατεβήκαμε στην αρένα που είχε γίνει αλλαγή φρουράς μπροστά από την σκηνή και οι φαν τους τραγουδούσανε «I'm just looking for a way to set the world ON Fireeeeeeeeeeeeeeeeeeee» και κάνανε crowd surfing. Όσο προχωρούσε το live τόσο περισσότερο μου θύμιζαν γιατί μου αρέσανε παλιότερα, οι rock n roll χροιές τους. Ο frontman ευχαρίστησε τον Ανεστόπουλο για το σχόλιο του καθώς και τους διοργανωτές για όλα όσα γίνανε και όλα όσα θα γίνουν. Παίξανε το Outlaw, ένα τραγούδι αφιερωμένο σε όσους είναι στην φυλακή, καθώς και τα Baby chill, I Love Cindy, Overloaded, and its all over now baby blue.....Πριν μας αποχαιρετήσουν διασκευάσανε την Misirlou και τελειώσανε με το Gone, gone, gone.
Η βραδιά έφτανε σιγά-σιγά στο τέλος της και ο Αγγελάκας με τους Επισκέπτες ανέβηκε στην σκηνή στις 12 για να σβήσει την κούραση μας και να ξεχάσουμε ότι είχαμε δει τόση ώρα. Αρχίσανε με ορχηστρικό κομμάτι και απλά οι Επισκέπτες μας αποδείξανε πως είναι μια δυναμική και ιδιαίτερη μπάντα που μας επιφύλασσε ένα πολύ καλό live. Η μουσική συνοδευότανε από βιντεοπροβολή που ταίριαζε με τα κομμάτια και με το ύφος του συγκροτήματος. Προβλήματα ήχου δεν λείψανε και από εδώ, αλλά γρήγορα η κιθάρα επανήλθε και η γιορτή ήταν έτοιμη να ξεκινήσει. Το κοινό από κάτω φώναζε, όπως είναι πλέον συνηθισμένο σε κάθε εμφάνιση του Αγγελάκα: « Ω είναι ωραία στον Παράδεισο!!!»(θα μας παραξένευε άμα δεν το λέγανε). Το setlist πάντως δεν άφησε κανέναν παραπονεμένο μιας και είχε λίγο από όλες τις δουλειές του Αγγελάκα σε νέες ενορχηστρώσεις που απλά ήταν καταπληκτικές εκτελέσεις(Η αγάπη ορμάει χωριστά, Όταν χαράζει, Γιορτή, Από δω και πάνω, Ακούω την αγάπη, Σιγά μην κλάψω κτλ). Το live αυτό το αφιέρωσε στην Πάρνηθα και έκανε ένα encore δίνοντας μας το Ο Χαμένος Τα Παίρνει Όλα και ένα πολύ δυναμικό κλείσιμο με το Θα ΑΝΑΤΕΛΛΩΩΩΩΩΩ!
Τελειώνοντας κανείς δεν φαινότανε έτοιμος να φύγει. Μια μέρα με καλή μουσική από ελληνικά συγκροτήματα είχε τελειώσει, μια μεγάλη γιορτή που περάσαμε καλά.
Μερικά σχόλια:enjoyday.jpg "gagarinopenair2")
Αφού τα live γίνανε σε μη κατοικήσιμη περιοχή και τελειώσανε κατά τις 1:20 δεν θα ήταν καλύτερο να ξεκινούσαν λίγο πιο αργά ώστε να μην παίζανε συγκροτήματα σε μισοάδειο στάδιο και μέσα στην μέρα χάνοντας από την performance τους;
Θα μου άρεσε πολύ άμα τα bar είχανε και κανένα chip εκτός από σάντουιτς για να ικανοποιήσουμε την πείνα μας(τόσες ώρες εκεί σίγουρα θα πεινάσεις).
Το Gagarin έκανε ένα φεστιβάλ με όλα τα συγκροτήματα που γεμίζανε τον χειμερινό του χώρο, αρκετά σίγουρο στοίχημα. Όμως τα οικονομικά του κοινού φέτος δεν μπορούν να χωρέσουν όοοολα τα live και οι περισσότεροι θα επιλέξουν groups που μπορεί να μην έχουν δει παλιότερα.
Μου άρεσε που τα διαλλείματα μεταξύ των συγκροτημάτων δεν ήταν παραπάνω από 20 λεπτά. Που ενώ υπήρχαν προβλήματα ήχου στην σκηνή με τα όργανα τα λύνανε σύντομα.
Δυστυχώς όταν ακούς κάποιον σε φεστιβάλ δεν έχεις την δυνατότητα να ακούσεις περισσότερα τραγούδια που σου αρέσουν.
Η έξοδος από το parking πήρε λίγο παραπάνω από όσο περιμέναμε(καταραμένο φανάρι παραλιακής) και δυστυχώς είδαμε ασθενοφόρα να πηγαινοέρχονται(αργότερα έμαθα για τον τραυματισμό του 24χρονου αστυνομικού…κρίμα)
Μακάρι να μάθουμε να είμαστε πολιτισμένοι σύντομα.
|
|
|
|
| Σχετικά άρθρα |
|
|
|
|
|
|
|
|
προσθήκη στα αγαπημένα
κάντε μας αρχική σελίδα
