|
|
 |
|
|
 Synch Festival στο Λαύριο (6-7-8/7/06)
Έχουμε βαρεθεί να ακούμε ότι το Synch είναι φεστιβάλ ευρωπαϊκών δεδομένων και ότι το Synch είναι φεστιβάλ ευρωπαϊκών δεδομένων…μα πώς να το κάνουμε; αφού το Synch είναι Φεστιβάλ Ευρωπαϊκών δεδομένων με όλη τη σημασία των λέξεων! Πολλές σκηνές μουσικού περιεχομένου, άλλες τόσες κινηματογραφικού, meeting points, χώρος χαλάρωσης με καναπέδες και βιβλία, βιντεοπροβολές και ένα σωρό ακόμα facilities που αν αρχίσω να τα αναφέρω μπορεί να τελειώσω το άρθρο αυτό γεμίζοντας το με αυτά, και πάνω από όλα ένας πανέμορφος χώρος στο Λαύριο που ξεπερνά όλες τις προσδοκίες.
Λόγω προσωπικών προβλημάτων δεν καταφέραμε να είμαστε συνεπείς στο ραντεβού μας με τα live-reviews. Να όμως, έστω και αν έχουν περάσει λίγες μέρες που θα μοιραστούμε μαζί σας τις εντυπώσεις μας και τα σχόλιά μας.
Η πρώτη μέρα του φεστιβάλ φιλοξενήθηκε στο Μουσείο Μπενάκη. Επιβλητικό, δημιουργώντας δέος, με άρτια ηχητική αποδείχτηκε ιδανικός χώρος για ένα φεστιβάλ όπως το Synch. Οι Vegetable Orchestra ανέβηκαν στη σκηνή λίγο μετά τις 9. Μία ομάδα ανθρώπων, δημιουργώντας ήχους από λαχανικά και φρούτα, φυσώντας μέσα σε κρεμμύδια αντί πνευστών, ρουφώντας χυμούς διαφόρων οπωροκηπευτικών, χτυπώντας κολοκύθες στη θέση τυμπάνων και ντραμς έδιναν στη λέξη «μουσική», την πραγματική της έννοια, την οποία συχνά παρερμηνεύουμε ως το ηχητικό αποτέλεσμα που προκύπτει από τη συνεύρεση διάφορων μουσικών οργάνων. Παράλληλα στο χώρο του αμφιθεάτρου οι Free Piece Of Tape μαζί με τους Μπλάκ Εν Ντέκερ, έδιναν τη δική τους ατμοσφαιρική αίσθηση, συνδυάζοντας εικόνα και ήχο. Στον ίδιο χώρο, μετά το τέλος της παρουσίασης των δύο αυτών ομάδων, έγιναν βιντεοπροβολές επιλεγμένων διαγωνιζομένων (πιθανότατα στα πλαίσια της oοπτικοακουστικής άποψης του Synch μέσω του Kinema). Με καθυστέρηση 45 λεπτών ο Geir Jenssen ή αλλιώς Biosphere κυμαινόμενος σε ambient μονοπάτια, άκρως αντίθετα από αυτά των Vegetable Orchestra, έθεσε το συγκεντρωμένο κοινό σε κίνηση, μέσω των διαστημικών του samples. Το κερασάκι στην τούρτα ήταν η εμφάνιση του K. Βήτα. Καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας σε ξεχωριστό χώρο στο Μουσείο Μπενάκη λειτουργούσε το Neen Demo. Σ’ έναν ειδικά διαμορφωμένο χώρο με μαξιλάρια, ο κόσμος μπορούσε να χαλαρώσει, παίζοντας παιχνίδια το πολύ δύο κινήσεων σε μία από τις δώδεκα οθόνες διαστάσεων 3x2. Ήταν τόσο απλό, κι όμως η περιγραφή του είναι τόσο δύσκολη. Πέρασα αρκετή ώρα μέχρι να καταφέρω να παίξω(σαν μικρό παιδάκι κι εγώ) τα περισσότερα από τα παιχνίδια.
 Το επόμενο διήμερο το φεστιβάλ διεξάγεται στο Λαύριο. Όλοι κανονίζουν το πρόγραμμα τους…εκτός από εμένα. Τρέχω τελευταία στιγμή να προλάβω το λεωφορείο του Synch, αλλά αν ήταν έτσι εύκολο, όλοι έτσι θα έκαναν. Έχασα το λεωφορείο και πάνω που ετοιμάζω τη διαθήκη μου(θα ακολουθούσε μεγάλη γκρίνια από τον κύριο αρχισυντάκτα) εμφανίζεται σαν από μηχανής θεός ο Πάρης από την παραγωγή του Synch και προσφέρεται να με πάει στο Λαύριο με το βανάκι του Synch. Και αφού στείλω χίλιους χαιρετισμούς και ευχαριστώ στον Πάρη(χίλιους είπα ε; ας τους κάνω δύο χιλιάδες) πάμε στα της ημέρας με το μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Λίγο μετά την άφιξή μου, οι Animal Collective ήταν στη σκηνή του Ανοικτού Θεάτρου. Η μπάντα από το Μπρούκλιν έχοντας πρόσφατα κυκλοφορήσει το νέο τους δίσκο Feels δημιούργησαν καλές εντυπώσεις χωρίς όμως να δείξουν σημάδια μεγάλης μπάντας. Η ώρα ωστόσο πέρασα δημιουργικά με τους φασαριόζικους/ψυχεδελικούς ήχους τους μέχρι να έρθει η ώρα των Audio Bullys. Παράλληλα στο Μηχανουργείο ο Serafim Tsotsonis είχε προκαλέσει το ενδιαφέρον μιας μερίδας ανθρώπων, ενώ η δυναμική(σχεδόν trance) μουσική του And.Id δεν μου άφησε περιθώρια να τον παρακολουθήσω με ευκολία στην Τέντα. Στις 23.30 ανέβηκαν όμως στη σκηνή του Ανοικτού Θεάτρου η ατραξιόν της βραδιάς, οι Audio Bullys! Αν και περίμενα πιο δυναμική την παρουσία τους, κατάφεραν να ξεσηκώσουν τον κόσμο…για την ακρίβεια να «ξεβιδώσουν» τον κόσμο από τη θέση του. Στο άκουσμα των Snake, Bang Bang, We Don't αλλά και των υπολοίπων τραγουδιών το κοινό δεν σταμάτησε ούτε λεπτό να χορεύει. Και ενώ στη σκηνή ετοιμαζόντουσαν να ανέβουν οι Los Hermanos στο Μηχανουργίο, ο Mikael Delta συνέχιζε τις περιπλανήσεις του στον κόσμο της ψυχεδέλειας. Και ο καθένας βέβαια έχει τα όρια του. Μετά από τόσες μπύρες, συν την κούραση της ημέρας, το να καθίσω μέχρι το πρωί, όπως συνηθίζεται στο Synch μου φάνηκε αδύνατο. Ισως να τα κατάφερνα την Τρίτη μέρα…
Κι όμως δεν τα κατάφερα…τουλάχιστον ήμουν οργανωμένος...πήγα στην ώρα μου με αυτοκίνητο, είναι και αυτό ένα κατόρθωμα. Με μικρή καθυστέρηση οι Γερμανοί Mouse On Mars παρουσιάζοντας κάποιες ομοιότητες με τους Animal Collective, άνοιξαν με τον καλύτερο τρόπο την ημέρα. Ακολούθησαν οι The Chap αν δεν κάνω λάθος, και μετά ήταν σίγουρα η ώρα του Μηχανουργείου. O 2l8 με την επιθετική μουσική του, έδωσε στο Synch ένα χρώμα διαφορετικό. Ακουλούθησαν οι Mary And The Boy οι οποίοι είχαν την ατυχία να παίζουν την ίδια ώρα με τον Afrika Bambaataa. Οι μεν προκάλεσαν για ακόμη μία φορά τις γνωστές αντιδράσεις του κοινού, ο δε φάνηκε να κερδίζει κάποιους φίλους με την εμφάνιση του αυτή.
Και περάσαμε εμείς καλά και αυτοί καλύτερα…ή το ανάποδο δεν είμαι σίγουρος για αυτό. Το μόνο σίγουρο είναι ότι όλοι περάσαμε καλά! Για την ακρίβεια πολύ καλά! Και έχω δύο πράγματα να πω κλείνοντας αυτήν την παρουσίαση: 1«To Synch είναι το καλύτερο φεστιβάλ στην Ελλάδα με μεγαααάλη διαφορά» 2 «Νιώθω πολύ περήφανος που το enjoy.gr ήταν χορηγός επικοινωνίας»
Άντε και του χρόνου στο Synch Vol.4…
|
|
 |
|
| Σχετικά άρθρα |
|
|
|
|
|
|
|
|
προσθήκη στα αγαπημένα
κάντε μας αρχική σελίδα
