feelings

Χαρτι παραπονων κατα της ανθρωποτητας

Δημοσιεύτηκε στις July 4, 2014 | Συντάκτης: | Blogs |

H μυστηριώδης M.K. έστειλε στη φόρμα επικοινωνίας του enJoy αυτό το χωρίς τόνους αλλά γεμάτο απορία και ψυχή άρθρο με τα παράπονά της για την ανθρωπότητα και το δημοσιεύουμε ως έχει!

Χμμ.. τελευταια ολο περιεργα πραγματα συμβαινουν γυρω μου! Ειχα ακουσει για μια καθολικη κριση αξιων αλλα δεν ειχα ουτε κατά διανοια τολμησει να φανταστω το ευρος της.. γιατι εχουν γινει ετσι οι ανθρωποι; Αν και από τη παιδικη μου ηλικια δε θυμαμαι πολλα, σιγουρα θυμαμαι να αγαπαω ανθρωπους, οσους εμπαιναν, εβγαιναν από τη ζωη μου και οσους παρεμεναν. Θυμαμαι όλα εκεινα τα εντονα συναισθηματα που μου προκαλουσαν οι ανθρωποι.. ευχαριστα ή δυσαρεστα, τα βιωνα, με εκαναν αυτό που ειμαι σημερα.. μεγαλωνοντας, επελεξα καποιες στασης ζωης με σκοπο να πορευομαι μαζι τους και να μου δωσουν μια κατευθηντηρια γραμμη! Ετσι αποφασισα να εκφραζω αυτά που νιωθω, συνηθως όχι με λεξεις, γιατι καπου ειχα διαβασει πως οι λεξεις είναι η φυλακη της πραγματικοτητας και το πιστεψα.. Ετσι με διαφορα τεχνασματα (γκριματσες, επιφωνηματα, απροσδιοριστους ηχους, βλεμματα) εκδηλωνομαι, εκφαζομαι! Αν θελεις θα με καταλαβεις αν δε με καταλαβεις απλα δεν προσπαθησες αρκετα..

Ετσι λοιπον φτανω στο σημερα και βλεπω ανθρωπους οπου η προσποιηση στην καθημερινη τους ζωη εχει γινει το status quo τους.. Τους λες “πες μου ειλικρινα τι σκεφτεσαι τωρα αυτή τη στιγμη που σε κοιτω καταματα”; And there you go.. το απολυτο κενο.. τιποτα.. αν πω βλεμμα αγελαδας προσβαλλω αυτό το χαριτωμενο και τοσο χρησιμο και παραγωγικο ζωακι. Εχουν ξεχασει να είναι αληθινοι και να θελουν να σου πουν αυτό που ειλικρινα σκεφτονται, δεν ξερουν πώς να το κανουν πια.. εχουν βυθιστει στον πλασματικο τους κοσμο! Τα παντα στο βωμο της καλοπερασης, τα παντα για μια γεματη καταναλωτικα αγαθα ζωη! Βλεπετε money makes the world go round! Δυστυχως καποιοι το πιστευουν υπερμετρα.. Και τι;; Tο βραδυ μετα από μια “ καρποφoρα” ημερα (in their head, παντα) δεν τους καταπινουν οι τοιχοι τους; Δεν τους δαγκωνει το κρεβατι τους;; Πως μπορουν; Κανουν περα ανθρωπους που απλοχερα προσφερουν συναισθηματα και εμπειριες, για να τους αντικαταστησουν με την καλωδιακη τους τηλεοραση.. ωραια! Απενεργοποιουν συναισθηματα και σκεψεις για να κοιμουνται ησυχα τα βραδια τους..

Εγω και η σταση ζωης μου θελει ανθρωπους σε ολες τις εκφανσεις τους.. που το μοιρασμα να σημαινει λυπη, μιση και χαρα διπλη. Οσο μπορω θα αντιτάσσομαι στην κενη ζωη, να τσιγκουνευομαι συναισθηματα και να απορριπτω ανθρωπους.. ολοι αυτοι οι περαστικοι εν αγνοια τους με διαμορφωνουν, αλλοι με γεμιζουν, αλλοι με αδειαζουν παρ’όλα αυτά τους ευχαριστω ολους, γιατι χωρις αυτους θα ημουν ενας ξυλινος ανθρωπος.. Κλεινοντας το “χαρτι παραπονων κατά της ανθρωποτητας” εχω να πω το εξης: αν και όχι πολύ ωριμη και “ψημενη” από τη ζωη επιτρεψτε το μου… ζηστε τη ζωη σας μη τυχόν και σας προσπερασει.. γιατι μετα όπως λεει και το ασμα «δευτερη ζωη δεν εχει».

Συντάκτης: M.K.
Χαρτι παραπονων κατα της ανθρωποτητας 5.00/5 (100.00%) 3 votes

Εσύ τι λες για όλα αυτά;